📅 อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 27 สิงหาคม 2026
หากอยู่ในวงการไก่ชนมานาน คำว่า “ตีแผลกระเดือก” น่าจะเป็นคำที่หลายคนเคยได้ยิน เซียนบางคนถึงกับตามหาไก่ที่มีลักษณะการเข้าทำบริเวณนี้โดยเฉพาะ เพราะเชื่อกันว่าเป็น “แผลสำคัญ” ที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วอาจส่งผลต่อคู่ต่อสู้มากกว่าแผลตามลำตัวทั่วไป
แต่คำถามที่น่าสนใจก็คือ แผลกระเดือกคือแผลตรงไหนกันแน่?
เพราะหากเปิดตำรากายวิภาคของไก่ เราจะไม่สามารถเอาคำว่า “กระเดือก” ในภาษาชาวบ้านไปเทียบกับ “ลูกกระเดือก” ของมนุษย์แบบตรงตัวได้เสียทีเดียว โครงสร้างระบบหายใจส่วนต้นของไก่แตกต่างจากมนุษย์ และบริเวณคอยังเป็นทางผ่านของโครงสร้างสำคัญหลายอย่าง ทั้งหลอดลม หลอดอาหาร หลอดเลือด กล้ามเนื้อ และเส้นประสาท
ดังนั้น สิ่งที่คนไก่เรียกว่า “ตีแผลกระเดือก” ควรเข้าใจในเบื้องต้นว่าเป็น ศัพท์ในวงการที่ใช้อธิบายการเข้าทำและเกิดบาดแผลบริเวณลำคอ/ใต้คอในตำแหน่งที่คนเลี้ยงเรียกกันว่ากระเดือก มากกว่าจะหมายความว่าไก่มี “ลูกกระเดือก” เหมือนมนุษย์ทุกประการ
แผลบริเวณคอสามารถมีความสำคัญได้จริงในทางกายวิภาค เพราะคอเป็นบริเวณที่มีทั้งทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร และหลอดเลือดสำคัญอยู่ในพื้นที่ค่อนข้างจำกัด แต่ความรุนแรงไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำว่า “แผลกระเดือก” เพียงอย่างเดียว ต้องดูว่าแผลลึกแค่ไหน และโครงสร้างใดได้รับความเสียหายด้วย
“ชื่อแผลบอกตำแหน่งคร่าว ๆ แต่ความลึกและสิ่งที่เสียหายต่างหากที่บอกความรุนแรง”
อ่านเพิ่มเติม : ศาสตร์แห่งการฝึกไก่ชน ให้เป็นนักสู้ระดับประเทศ
📦 สรุปสั้นแบบรู้ลึก
- “แผลกระเดือก” เป็นภาษาของคนในวงการ ไม่ควรนำไปเทียบตรง ๆ กับลูกกระเดือกของมนุษย์
- บริเวณคอมีโครงสร้างสำคัญหลายอย่าง เช่น หลอดลม หลอดอาหาร และหลอดเลือด การบาดเจ็บลึกจึงอาจส่งผลรุนแรงได้
- พันธุกรรมอาจมีส่วนต่อรูปแบบพฤติกรรมการต่อสู้ แต่ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานวิทยาศาสตร์ว่ามี “ยีนตีแผลกระเดือก” โดยเฉพาะ
แผลกระเดือกคืออะไร? ทำไมคนไก่ถึงให้ความสำคัญ
คำว่า “แผลกระเดือก” เป็นคำเรียกที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์และภาษาของคนในวงการไก่ชน ใช้อธิบายตำแหน่งบาดแผลบริเวณคอหรือใต้คอที่ผู้เลี้ยงสังเกตเห็นจากรูปแบบการเข้าทำของไก่
จุดสำคัญคือคำเรียกเหล่านี้เป็น ภาษาภาคสนาม ไม่ใช่ศัพท์ทางสัตวแพทย์ ดังนั้นขอบเขตของตำแหน่งที่แต่ละพื้นที่หรือแต่ละกลุ่มเรียกว่า “กระเดือก” อาจไม่เหมือนกันเสียทีเดียว
เหตุผลที่คนในวงการให้ความสนใจกับบริเวณนี้ ส่วนหนึ่งอธิบายได้จากกายวิภาค เพราะคอไม่ได้มีเพียงหนัง ขน และกล้ามเนื้อเท่านั้น แต่เป็นเหมือน “ทางด่วนเส้นสำคัญของร่างกาย” ที่มีโครงสร้างหลายระบบวิ่งผ่าน
เมื่อเปิดดูภายในคอของไก่ จะพบทั้ง หลอดลม (trachea) ซึ่งนำอากาศเข้าสู่ระบบหายใจ หลอดอาหาร (esophagus) ซึ่งนำอาหารเข้าสู่ระบบทางเดินอาหาร รวมถึงหลอดเลือดและเนื้อเยื่ออื่น ๆ
หลอดลมของไก่เองมีโครงสร้างน่าสนใจมาก ผนังได้รับการพยุงด้วยวงกระดูกอ่อนแบบสมบูรณ์ ซึ่งแตกต่างจากหลอดลมของมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดที่วงกระดูกอ่อนไม่ได้ปิดเป็นวงเต็ม โครงสร้างเหล่านี้ช่วยรักษาช่องทางเดินอากาศไม่ให้ยุบตัวขณะหายใจ
และนี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้การบาดเจ็บบริเวณคอ มีศักยภาพที่จะรุนแรง หากบาดแผลลึกไปถึงโครงสร้างสำคัญ
“กระเดือกไก่” ไม่ใช่ลูกกระเดือกแบบคน
ตรงนี้เป็นเรื่องที่คนเลี้ยงไก่ควรรู้ไว้ เพราะช่วยป้องกันความเข้าใจผิดทางกายวิภาค
ในมนุษย์ สิ่งที่เราเรียกว่า “ลูกกระเดือก” เกี่ยวข้องกับส่วนยื่นของกระดูกอ่อนไทรอยด์ของกล่องเสียง แต่กายวิภาคระบบสร้างเสียงของไก่แตกต่างออกไป
ไก่มี cranial larynx หรือกล่องเสียงส่วนต้น บริเวณทางเข้าสู่หลอดลม ทำหน้าที่สำคัญในการควบคุมทางเดินอากาศ โดยช่องเปิดเข้าสู่หลอดลมเรียกว่า glottis
แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือ อวัยวะสร้างเสียงหลักของไก่ไม่ได้อยู่ตรงนี้
เสียงของไก่เกิดจาก syrinx ซึ่งอยู่ลึกลงไปบริเวณปลายหลอดลมใกล้จุดที่หลอดลมแยกเข้าสู่หลอดลมหลักทั้งสองข้าง
เพราะฉะนั้น เวลาเซียนพูดว่า
“ไก่ตัวนี้ตีกระเดือก”
เราควรแปลความหมายว่าเป็น คำอธิบายตำแหน่งตามภาษาของวงการ ไม่ใช่ข้อวินิจฉัยทางกายวิภาคว่าอวัยวะที่เรียกว่า “ลูกกระเดือก” ถูกทำลาย
นี่คือจุดที่ภูมิปัญญากับวิทยาศาสตร์สามารถอยู่ร่วมกันได้ เราไม่จำเป็นต้องบอกว่าภาษาชาวบ้านผิด เพียงแต่ต้องรู้ว่าภาษาชาวบ้านกับภาษากายวิภาคกำลังอธิบายสิ่งเดียวกันคนละระบบ
อ่านเพิ่มเติม : ไก่ตีแผลไหนอันตรายที่สุด? วิเคราะห์จุดตาย ที่เซียนไก่ต้องรู้ก่อนพาไก่ลงสังเวียน
ทำไมการบาดเจ็บบริเวณคอจึงอาจอันตราย
ลองนึกภาพคอไก่เหมือน “ปลอกสายไฟเส้นหนึ่งที่ภายในไม่ได้มีสายเพียงเส้นเดียว”
ภายในพื้นที่เล็ก ๆ มีโครงสร้างหลายระบบวางตัวอยู่ใกล้กัน ดังนั้นบาดแผลภายนอกที่ดูอยู่บริเวณใกล้เคียงกัน อาจให้ผลแตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับทิศทางและความลึกของการบาดเจ็บ
1. หลอดลม เส้นทางผ่านของอากาศ

หลอดลม (trachea) ทำหน้าที่นำอากาศจากทางเดินหายใจส่วนต้นลงสู่ระบบหายใจ การที่หลอดลมมีวงกระดูกอ่อนช่วยพยุงไม่ได้หมายความว่าหลอดลมจะทนต่อการบาดเจ็บได้ทุกชนิด
หากทางเดินหายใจถูกกระทบอย่างรุนแรง ปัญหาไม่ได้มีเพียงแผลที่มองเห็นจากภายนอกเท่านั้น การบวม เลือด สิ่งอุดตัน หรือความเสียหายต่อช่องทางเดินอากาศสามารถรบกวนการไหลของอากาศได้
หลักการนี้เห็นได้จากโรคทางเดินหายใจของสัตว์ปีกเช่นกัน เพราะเมื่อเกิดสิ่งอุดตันในหลอดลมจนขวางทางเดินอากาศอย่างรุนแรง ไก่สามารถขาดอากาศได้
จึงพออธิบายได้ว่าเหตุใดคนเลี้ยงรุ่นเก่าจึงให้ความสำคัญกับบาดแผลบริเวณลำคอเป็นพิเศษ
แต่ต้องเน้นว่า เราไม่สามารถเห็นแผลภายนอกแล้วสรุปทันทีว่าหลอดลมได้รับความเสียหาย การยืนยันว่าโครงสร้างใดบาดเจ็บเป็นเรื่องของการตรวจทางสัตวแพทย์
ซึ่งมีงานวิจัยทางกายวิภาคศาสตร์ (Mennega, 1964) ได้อธิบายความพิเศษของหลอดลมไก่ไว้ชัดเจนครับว่า หลอดลมของไก่ประกอบด้วย “วงกระดูกอ่อนที่เป็นวงกลมสมบูรณ์” เรียงซ้อนกันสลับระหว่างวงใหญ่กับวงเล็ก จนเกิดเป็นโครงสร้างคล้ายกับท่อสองชั้น
โครงสร้างท่อสองชั้นนี้ช่วยให้หลอดลมไก่แข็งแรง ยืดหยุ่น และไม่ยุบตัวง่าย ๆ แต่เนื่องจากพื้นที่ภายในท่อนี้มีไว้สำหรับให้อากาศผ่านเท่านั้น หากโดนตอตอกหรือกระแทกจนเกิดบาดแผล การบวม หรือมีเลือดและสิ่งอุดตันหลุดเข้าไปในท่อ ก็จะทำให้ทางเดินหายใจถูกขัดขวางทันที นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้บาดแผลบริเวณหลอดลมส่งผลต่อแรงและพลังของไก่ได้อย่างรวดเร็วครับ
2. หลอดเลือด จุดที่ต้องแยกออกจากคำว่า “กระเดือก”
อีกโครงสร้างสำคัญคือระบบหลอดเลือดบริเวณคอ
ในไก่มีทั้ง หลอดเลือดแดง carotid และหลอดเลือดดำบริเวณคอ โดยข้อมูลทางกายวิภาคแสดงให้เห็นว่าหลอดเลือดแดง carotid อยู่สัมพันธ์กับกล้ามเนื้อบริเวณคอ ขณะที่หลอดเลือดดำบางส่วนอยู่ตื้นกว่า
ดังนั้นในเชิงกายวิภาค การบาดเจ็บบริเวณคอที่ลึกและไปกระทบหลอดเลือดสำคัญย่อมมีความเสี่ยงต่อการเสียเลือด
แต่ตรงนี้ต้องแยกให้ออกว่า
“แผลอยู่บริเวณกระเดือก” ≠ “หลอดเลือดสำคัญถูกทำลาย”
สองเรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
ตำแหน่งภายนอกอาจใกล้เคียงกัน แต่จะรุนแรงเพียงใดต้องขึ้นอยู่กับความลึก ทิศทาง ขนาดของบาดแผล และโครงสร้างที่ได้รับผลจริง
นี่จึงอธิบายข้อสังเกตของคนไก่ได้อย่างหนึ่งว่า ทำไมแผลบริเวณเดียวกันบางครั้งดูเหมือนไม่มาก แต่อีกกรณีหนึ่งกลับส่งผลอย่างชัดเจน
“แผลใหญ่ไม่จำเป็นต้องอันตรายที่สุด และแผลเล็กก็ไม่ได้แปลว่าเบาเสมอไป สิ่งสำคัญคือข้างใต้แผลนั้นมีอะไรอยู่”
อ่านเพิ่มเติม : เปิดตำราไก่ ‘ตีเจ็บเข้ากระดูก’ เผยเคล็ดลับสร้างอาวุธหนักประจำซุ้ม
ไก่ที่เข้าทำบริเวณเดิมบ่อย ๆ เกิดจากพันธุกรรมหรือไม่?
นี่อาจเป็นคำถามที่น่าสนใจที่สุดสำหรับคนเพาะพันธุ์
เมื่อพบไก่ตัวหนึ่งมีรูปแบบการเข้าทำบางอย่างซ้ำ ๆ และลูกหลานบางตัวมีลักษณะคล้ายกัน คนเลี้ยงย่อมตั้งคำถามว่า
“สิ่งนี้ถ่ายทอดทางสายเลือดได้หรือเปล่า?”
คำตอบทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันคือ พันธุกรรมมีส่วนต่อพฤติกรรมของไก่จริง แต่เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าการมียีนตัวเดียวกำหนดตำแหน่งการเข้าทำ
งานวิจัยด้านพฤติกรรมไก่พบมานานแล้วว่าความก้าวร้าวและพฤติกรรมทางสังคมมีองค์ประกอบทางพันธุกรรม ขณะเดียวกันสิ่งแวดล้อม อายุ การเลี้ยง และปัจจัยอื่น ๆ ก็สามารถปรับเปลี่ยนการแสดงพฤติกรรมได้
ที่น่าสนใจมากคือ มีงานวิจัยไก่ชนชิ้นใหม่ล่าสุด (มกราคม 2026) จากนักวิจัยญี่ปุ่นและสวีเดนที่น่าสนใจมากครับ เขาได้ลองส่องดูดีเอ็นเอและสมองของไก่ชน แล้วพบว่าสัญชาตญาณไก่จะแบ่งเชิงชนตามสายเลือดออกเป็น 2 สายชัดเจน คือ:
- สายรุก: ชอบเปิดเกม กระโดดเตะ เข้าตีเป็นหลัก
- สายรับ: ชอบใช้คอเข้าสอด กอดคอ แนบตัวกักคู่ต่อสู้ไม่ให้ตีสะดวก
สิ่งที่วิทยาศาสตร์ค้นพบก็คือ ไก่ไม่ได้มียีนปุ่มกดสวิตช์สั่งว่า “ต้องตีแผลกระเดือก” โดยเฉพาะ แต่พันธุกรรมและสมองจะทำงานร่วมกันเพื่อส่งต่อ “เชิงชนและสัญชาตญาณ” มาให้
สรุปง่ายๆ ก็คือ “สายเลือดส่งต่อวิธีเล่นและทางมวย” ส่วนการที่ไก่ตัวไหนจะตีแผลกระเดือกได้แม่นยำ เกิดจากการที่เชิงชนตามสายเลือดตัวนั้น (เช่น ชอบสอดคอ หรือชอบถอยฉาก) ไปประจวบเหมาะกับสรีระ เหลี่ยมตอ และจังหวะเข้าทำพอดี จึงทำให้ไก่ตัวนั้นตอกตอเข้าจุดสำคัญใต้คอได้อย่างแม่นยำนั่นเองครับ
พูดภาษาชาวบ้านง่าย ๆ ก็คือ
“สายเลือดอาจส่งต่อพื้นฐานของวิธีเล่น แต่ไม่ได้มีสวิตช์ตัวเดียวเขียนไว้ว่าให้ตีตรงไหน”
รูปแบบการเข้าทำจริงของไก่หนึ่งตัวน่าจะเป็นผลรวมจากหลายอย่าง ทั้งระบบประสาท การควบคุมการเคลื่อนไหว รูปร่างและสรีระ พฤติกรรมของคู่ต่อสู้ ประสบการณ์ และสิ่งแวดล้อม
ดังนั้น ณ ปัจจุบัน ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ยืนยันว่ามี “ยีนตีแผลกระเดือก” โดยเฉพาะ
หากผู้เพาะพันธุ์สังเกตว่าพ่อพันธุ์สายหนึ่งให้ลูกที่มีรูปแบบการเข้าทำคล้ายกันหลายรุ่น สิ่งนั้นถือเป็น ข้อมูลภาคสนามที่น่าสนใจและมีคุณค่า แต่ยังไม่เท่ากับการพิสูจน์ทางพันธุศาสตร์ว่า “แผลกระเดือกถ่ายทอดโดยตรง”
นี่เป็นพื้นที่ที่ภูมิปัญญาของผู้เพาะพันธุ์กับวิทยาศาสตร์ยังต้องเดินเข้าหากันอีกมาก
อ่านเพิ่มเติม : กายวิภาคไก่ชน: เจาะลึกโครงสร้างกล้ามเนื้อและกระดูกที่ส่งผลต่อ ‘เบอร์แข้ง’
ภูมิปัญญาคนไก่กับวิทยาศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเลือกเชื่อเพียงข้างเดียว
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับคำว่า “แผลกระเดือก” คือมันสะท้อนวิธีสะสมองค์ความรู้ของคนเลี้ยงไก่ในอดีต
คนรุ่นก่อนไม่จำเป็นต้องรู้จักคำว่า trachea, carotid artery หรือ polygenic trait จึงจะสังเกตได้ว่า การบาดเจ็บบางตำแหน่งให้ผลแตกต่างจากอีกตำแหน่งหนึ่ง
ความรู้แบบนี้เกิดจากการเห็นซ้ำ ๆ จดจำ เปรียบเทียบ และส่งต่อกันมาหลายรุ่น
วิทยาศาสตร์ไม่ได้มีหน้าที่เข้ามาลบภูมิปัญญาเหล่านั้น แต่ช่วยเราแยกออกว่า
อะไรอธิบายได้แล้ว อะไรมีความเป็นไปได้ และอะไรยังต้องการหลักฐาน
สำหรับ “แผลกระเดือก” วิทยาศาสตร์สามารถยืนยันได้ว่า บริเวณคอมีโครงสร้างสำคัญหลายระบบ และการบาดเจ็บที่กระทบทางเดินหายใจหรือหลอดเลือดสำคัญสามารถรุนแรงได้
วิทยาศาสตร์ยังมีหลักฐานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ว่า พันธุกรรมมีส่วนต่อพฤติกรรมและแม้แต่กลยุทธ์การต่อสู้ของไก่
แต่สิ่งที่เรายังพูดไม่ได้จากหลักฐานปัจจุบันคือ ไก่ที่ถูกเรียกว่า “ตีแผลกระเดือก” มีพันธุกรรมเฉพาะที่ทำให้เลือกตำแหน่งนี้โดยตรง
การรู้ว่า “เรารู้อะไร” สำคัญ
แต่การรู้ว่า “อะไรที่เรายังไม่รู้” สำคัญไม่แพ้กัน
อ่านเพิ่มเติม : ตีไม่แรงแต่ได้ผล: ถอดรหัส ‘แข้งคม’ ศาสตร์ของไก่ชนที่ชนะด้วยความแม่นยำ
บทสรุป : แผลกระเดือกในสายตาเซียน กับสิ่งที่วิทยาศาสตร์มองเห็น
คำว่า “ไก่ตีแผลกระเดือก” เป็นภาษาที่เกิดจากการสังเกตและประสบการณ์ของคนในวงการไก่ชนมาหลายยุค ความสนใจที่มีต่อแผลบริเวณนี้ไม่ได้ไร้เหตุผลเสียทีเดียว เพราะเมื่อมองผ่านกายวิภาคศาสตร์ เราจะพบว่าบริเวณลำคอเป็นพื้นที่ที่มีโครงสร้างสำคัญหลายอย่างอยู่ใกล้กัน โดยเฉพาะทางเดินหายใจ หลอดอาหาร หลอดเลือด และเนื้อเยื่ออื่น ๆ
แต่สิ่งที่ต้องระวังคือ อย่านำคำเรียกของคนไก่ไปเทียบกับศัพท์กายวิภาคแบบคำต่อคำ “กระเดือก” ในภาษาวงการไม่ได้หมายความว่าไก่มีลูกกระเดือกแบบมนุษย์ และคำว่า “แผลกระเดือก” ก็ไม่ได้บอกโดยอัตโนมัติว่าหลอดลมหรือหลอดเลือดสำคัญได้รับความเสียหาย
ส่วนคำถามที่ว่าเหตุใดไก่บางตัวจึงมีรูปแบบการเข้าทำบางลักษณะซ้ำ ๆ วิทยาศาสตร์สมัยใหม่กำลังเปิดประตูให้เราเห็นภาพมากขึ้น งานด้านพันธุศาสตร์พฤติกรรมชี้ว่า สายเลือดสามารถมีส่วนต่อพื้นฐานของพฤติกรรมและกลยุทธ์การต่อสู้ได้ แต่เป็นระบบซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับหลายยีน ระบบประสาท การเคลื่อนไหว และสิ่งแวดล้อม ไม่ใช่ยีนเพียงตัวเดียวที่สั่งว่า “ต้องตีตรงนี้”
เพราะฉะนั้น ภูมิปัญญาของเซียนไก่ไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกับวิทยาศาสตร์
ประสบการณ์ช่วยตั้งคำถาม ส่วนวิทยาศาสตร์ช่วยเราตรวจสอบคำตอบ
และบางครั้ง สิ่งที่คนเลี้ยงไก่สังเกตเห็นมาหลายสิบปี อาจกำลังรอเพียงวันที่วิทยาศาสตร์มีเครื่องมือมากพอที่จะอธิบายว่า “ทำไมมันจึงเป็นเช่นนั้น”
ติดตามสาระเกี่ยวกับการเลี้ยง การเพาะพันธุ์ สุขภาพ พฤติกรรม และวิทยาศาสตร์เบื้องหลังไก่ชนเพิ่มเติมได้ที่ KaichonHub ศูนย์กลางความรู้สำหรับคนรักไก่ชน
คำถามที่พบบ่อย (FAQ) ไขทุกข้อสงสัยเรื่องไก่ตีแผลกระเดือก
ไม่ควรเข้าใจคำว่า “กระเดือกไก่” ว่าเป็นลูกกระเดือกแบบมนุษย์โดยตรง ไก่มีโครงสร้างกล่องเสียงส่วนต้นและช่อง glottis ที่นำเข้าสู่หลอดลม แต่ระบบสร้างเสียงของไก่แตกต่างจากมนุษย์ โดยอวัยวะสร้างเสียงหลักคือ syrinx ซึ่งอยู่บริเวณส่วนล่างของหลอดลมใกล้จุดแยกเข้าสู่หลอดลมหลัก
มีโอกาสรุนแรงได้ แต่ไม่ใช่ทุกแผลจะรุนแรงเท่ากัน เพราะบริเวณคอมีทั้งหลอดลม หลอดอาหาร หลอดเลือด กล้ามเนื้อ และโครงสร้างอื่น ๆ ความรุนแรงจึงขึ้นอยู่กับตำแหน่งจริง ความลึก และโครงสร้างที่ได้รับบาดเจ็บ ไม่สามารถตัดสินจากชื่อแผลเพียงอย่างเดียว
หากไก่มีเลือดออกมาก หายใจลำบาก มีเสียงหายใจผิดปกติ อ้าปากหายใจ ซึม หรือมีบาดแผลลึกบริเวณคอ ควรหยุดกิจกรรมและให้สัตวแพทย์ประเมินโดยเร็ว
ปัจจุบันมีหลักฐานว่า พันธุกรรมมีส่วนกำหนดพฤติกรรมและกลยุทธ์การต่อสู้ของไก่ และลักษณะเหล่านี้มีความซับซ้อนแบบหลายยีน แต่ยังไม่มีหลักฐานว่ามี “ยีนตีแผลกระเดือก” ที่กำหนดให้ไก่เลือกเข้าทำตำแหน่งดังกล่าวโดยเฉพาะ
บทความที่เกี่ยวข้อง
ส.ค.
มิ.ย.
เครื่องดื่มชูกำลังกับไก่ชน: ตัวช่วยเพิ่มแรง หรือดาบสองคมที่ต้องใช้ให้เป็น
มีผู้เข้าชมแล้ว...
เม.ย.
